Η δοκιμή σκληρότητας είναι μια μέθοδος για την ανίχνευση της αντίστασης ενός υλικού στην εσοχή από ένα σκληρό αντικείμενο. Εμπίπτει στην κατηγορία των δοκιμών μηχανικών ιδιοτήτων υλικών. Οι τιμές σκληρότητας υπολογίζονται μετρώντας το μέγεθος της εσοχής. Οι κοινές μονάδες περιλαμβάνουν τη σκληρότητα Brinell (HBW), τη σκληρότητα Rockwell (HRC) και τη σκληρότητα Vickers (HV), καθεμία από τις οποίες αντιστοιχεί σε διαφορετικούς συνδυασμούς εσοχών και δυνάμεων δοκιμής.
Οι μέθοδοι δοκιμών διακρίνονται κυρίως σε μεθόδους εσοχής και σε μεθόδους επαναφοράς. Οι μέθοδοι εσοχής περιλαμβάνουν τη δοκιμή σκληρότητας Rockwell (χρησιμοποιώντας εσοχή κώνου διαμαντιού ή χαλύβδινης σφαίρας για τη μέτρηση του βάθους εσοχής), τη δοκιμή σκληρότητας Brinell (χρησιμοποιώντας μια εσοχή με σφαίρα από τσιμέντο για τη μέτρηση της διαμέτρου της εσοχής) και τη δοκιμή σκληρότητας Vickers (χρησιμοποιώντας ένα τετράγωνο πυραμιδικό εσοχή διαγωνίου διαγωνίου για τη μέτρηση του μήκους διαγωνίου). Οι μέθοδοι Springback, που αντιπροσωπεύονται από τη δοκιμή σκληρότητας Leeb, υπολογίζουν τη σκληρότητα με βάση την ταχύτητα αναπήδησης του κρουστικού εκκρεμούς. Αυτή η μέθοδος απαιτεί έλεγχο της θερμοκρασίας, της απόστασης των εσοχών και της τραχύτητας της επιφάνειας και συμμορφώνεται με πρότυπα όπως το GB/T 230.1 και το ISO 6508, μεταξύ άλλων εγχώριων και διεθνών προδιαγραφών.
Με την ανάπτυξη της επιστήμης των υλικών, ο έλεγχος σκληρότητας έχει διαμορφώσει σταδιακά ένα τυποποιημένο σύστημα. Ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης (ISO) κυκλοφόρησε διαδοχικά βασικά πρότυπα όπως το ISO 6506 (Bruce) και το ISO 6508 (Rockwell), ενώ η χώρα μου έχει διαμορφώσει ταυτόχρονα εθνικά πρότυπα όπως το GB/T 4340.1 (Vickers) για την τυποποίηση των διαδικασιών δοκιμών και των απαιτήσεων βαθμονόμησης εξοπλισμού.
